Archive Page 2
ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΠΟΛΙΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΥΜΗΤΤΟΥ
ΝΑ ΔΩΣΟΥΜΕ ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΤΗΝ ΜΑΧΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΥΜΗΤΤΟ
1. Η «Πρωτοβουλία Πολιτών για την Προστασία του Υμηττού» ιδρύθηκε το 1989 με έδρα την Ηλιούπολη. Από τότε έχει αναπτύξει μια συνεχή και αδιάκοπη παρέμβαση σε ζητήματα που αφορούν τον Υμηττό, την οποία κάποιοι γνωρίζουν και κάποιοι που πρόσφατα ασχολήθηκαν με τον Υμηττό, αγνοούν. Αναφέρουμε ενδεικτικά την συμμετοχή της «Πρωτοβουλίας Πολιτών» στην διοργάνωση 6 διαδημοτικών «Συναντήσεων- Ημερίδων για τον Υμηττό» που έγιναν μεταξύ 1990 και 1997 στην Ηλιούπολη, τον Χολαργό, τα Γλυκά Νερά, τον Καρέα (Βύρωνα), την Ανω Γλυφάδα και την Αγία Παρασκευή με τη συμμετοχή εκπροσώπων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, επιστημονικών- περιβαλλοντικών φορέων, και κινήσεων πολιτών καθώς και τις δεκάδες παρεμβάσεις και κινητοποιήσεις που έχει συμμετάσχει στην Ηλιούπολη, μεταξύ των οποίων και ο αγώνας ενάντια στο Κέντρο Υπερυψηλής Τάσης (ΚΥΤ) από το 2002.
2. Η «Διαδημοτική Επιτροπή για τη διάσωση του Υμηττού» δημιουργήθηκε την άνοιξη του 2007 από 20 περίπου τοπικούς φορείς γύρω από τον Υμηττό, μεταξύ των οποίων και η «Πρωτοβουλία Πολιτών για την Προστασία του Υμηττού». Στη συνέχεια συσπειρώθηκαν κοντά της περίπου 40 τοπικοί φορείς από 16 Δήμους γύρω από τον Υμηττό. Η «Διαδημοτική» είναι ένα ανοικτό αυτόνομο μετωπικό σχήμα που συσπειρώνει πολίτες οι οποίοι συμμετέχουν σε ένα ευρύτατο φάσμα κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων. Μεταξύ άλλων συσπειρώνει πολίτες που συμμετέχουν σε περιβαλλοντικούς φορείς, σε δημοτικές παρατάξεις, σε επιτροπές και κινήσεις κατοίκων καθώς και πολίτες που συμμετέχουν στον ΣΥΡΙΖΑ, στους Οικολόγους- Πράσινους, στο ΠΑΣΟΚ, σε οργανώσεις της άκρας αριστεράς τον αντιεξουσιαστικό χώρο και πολίτες που δεν ανήκουν κάπου συγκεκριμένα.
Στόχος της «Διαδημοτικής» είναι η διεύρυνση των δυνάμεων που αντιτίθενται στα σχέδια του ΥΠΕΧΩΔΕ και των εργολάβων για τον Υμηττό και ειδικότερα για τους νέους αυτοκινητόδρομους καθώς και η προώθηση κατά προτεραιότητα των δημόσιων – μαζικών μεταφορικών μέσων, δικτύων ποδηλατόδρομων, πεζόδρομων κλπ.
Η «Διαδημοτική» έχει οργανώσει και πραγματοποιήσει ένα πλήθος εκδηλώσεων, παρεμβάσεων, κινητοποιήσεων. Μεταξύ αυτών αξίζει να αναφερθεί:
- Το «Οδοιπορικό στον Υμηττό» τον Μάϊο του 2007 από το Μοναστήρι του Καρέα και την Αγία Ειρήνη Αργυρούπολης στον Προφήτη Ηλία Ηλιούπολης, όπου ακολούθησε Συνέλευση.
- Η «Συνάντηση για τον Υμηττό» ( Ημερίδα) στο Δημαρχείο Καισαριανής τον Δεκέμβριο του 2007, όπου διαμορφώθηκε το «πλαίσιο» συμφωνίας των συμμετεχόντων στη «Διαδημοτική»
Ακολούθησαν πολλές εκδηλώσεις τοπικών φορέων στις οποίες συμμετείχε η «Διαδημοτική» (Ηλιούπολη, Βύρωνας, Χολαργός, Γλυφάδα, Αργυρούπολη, Άλιμος, Ελληνικό, Παπάγου, Καισαριανή, Ιλίσια-Ζωγράφου, Γουδή, κ.α)
Ακόμη, η «Διαδημοτική» διοργάνωσε μια Δημόσια Συζήτηση (22/2) στην Ηλιούπολη και ένα μικρό Οδοιπορικό (26/4) στον χώρο του προγραμματιζόμενου σταθμού διοδίων
Τέλος η «Διαδημοτική» διοργάνωσε Συνέντευξη Τύπου (31/3) στο ΤΕΕ με την συμμετοχή Μ.Κ.Ο (WWF, Eλληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού), των Δημάρχων Ελληνικού και Καισαριανής, Νομαρχιακών Συμβούλων Ανατ. Αττικής κ,ά, και συμμετείχε σε Συνέντευξη Τύπου (6/5) που διοργάνωσαν ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθήνας, το Τεχνικό Επιμελητήριο, η Νομαρχία Αν. Αττικής και οι Δήμοι Ελληνικού, Καισαριανής και Αλίμου.
3. Κάποιες συνιστώσες της «Διαδημοτικής» έχουν επεξεργαστεί πολλά χρόνια πριν, ειδικότερα αιτήματα και εναλλακτικές προτάσεις για την αντιμετώπιση των ιδιαίτερα οξυμένων κυκλοφοριακών προβλημάτων στη περιοχή τους, όπως το πρόβλημα της διερχόμενης υπερτοπικής κίνησης Ι.Χ οχημάτων, το οποίο είναι πλέον εκρηκτικό και χρειάζεται άμεση αντιμετώπιση.
Στην Ηλιούπολη η «Πρωτοβουλία Πολιτών για την προστασία του Υμηττού» και άλλοι τοπικοί φορείς και πολίτες εκτιμούν ότι αντί της προγραμματιζόμενης Δυτικής Περιφερειακής Λεωφόρου Υμηττού, θα έπρεπε να ληφθεί ένα πακέτο συγκοινωνιακών και κυκλοφοριακών μέτρων που να περιλαμβάνουν
- την επέκταση του ΜΕΤΡΟ επί της Λ. Βουλιαγμένης.
- την επέκταση του προαστιακού σιδηρόδρομου από το αεροδρόμιο «Ελ.Βενιζέλος» μέχρι τον χώρο του πρώην αεροδρομίου Ελληνικού.
- την επέκταση του τραμ από την παραλιακή Λ Ποσειδώνος μέχρι την Ηλιούπολη και ενδεχομένως μέχρι την Λ. Μεσογείων μέσω του οδικού άξονα Αλίμου- Καρέα- Κατεχάκη ή την δημιουργία μιας συνεχούς λεωφορειολωρίδας
- την οδική σύνδεση από την Λ. Καρέα μέχρι την Λ. Βουλιαγμένης μέσω σήραγγας 3,2 χλμ κάτω από την Ηλιούπολη.
Στην Καισαριανή, η δημοτική αρχή εδώ και πολλά χρόνια υποστηρίζει ότι η αντιμετώπιση της διερχόμενης υπερτοπικής κυκλοφορίας απαιτεί, πέραν της επέκτασης των δημόσιων μεταφορικών μέσων και την άμεση υπόγεια σύνδεση της υφιστάμενης Αττικής Οδού με το κέντρο της Αθήνας (περιοχή Χίλτον)
4. Το γεγονός της κατάθεσης εναλλακτικών προτάσεων από κάποιες συνιστώσες της «Διαδημοτικής» δεν αποδυναμώνει τον κοινό αγώνα με τις υπόλοιπες συνιστώσες οι οποίες συνδέονται με τον κοινό στόχο κατά της κατασκευής νέων αυτοκινητόδρομων στον Υμηττό. Το αντίθετο ακριβώς συμβαίνει. Η πρόταση της «Πρωτοβουλίας Πολιτών για την προστασία του Υμηττού» είναι ένα σύνολο μέτρων πού προωθούν συγκεκριμένα και όχι με γενικόλογες διακηρύξεις την προτεραιότητα των δημόσιων μέσων μεταφοράς και ταυτόχρονα αποτελεί μια «απόδειξη» ότι μπορεί να «ολοκληρωθεί» χωρίς την κατασκευή της Δυτικής Περιφερειακής Λεωφόρου Υμηττού ο λεγόμενος «ενδιάμεσος οδικός δακτύλιος», ο οποίος θεωρείται από υπηρεσιακούς παράγοντες και κάποιους συγκοινωνιολόγους ως έργο εντελώς αναγκαίο για την περιφερειακή σύνδεση των βορειοανατολικών με τις νοτιοανατολικές περιοχές του λεκανοπεδίου της Αθήνας και το παραλιακό μέτωπο.
Με την εναλλακτική αυτή πρόταση, προωθούνται κατά προτεραιότητα τα δημόσια μέσα μεταφοράς, δεν παραδίδεται ο Υμηττός στους εργολάβους, δηλαδή κανένα έργο δεν γίνεται με ΣΔΙΤ, δεν μπαίνουν νέα διόδια, δεν γίνονται νέοι κόμβοι. Δεν προκαλείται νέα διερχόμενη κυκλοφορία μέσα από τους παρακείμενους στον Υμηττό Δήμους Βύρωνα , Ηλιούπολης, Αργυρούπολης, Γλυφάδας, Ελληνικού, εφ’ όσον η όλη κίνηση οχημάτων μετατοπίζεται στους άξονες Λ. Βουλιαγμένης- Λ. Αλίμου, οι οποίοι μπορεί να αναβαθμιστούν.
5. Η «Πρωτοβουλία Πολιτών για την Προστασία του Υμηττού», όπως και άλλοι φορείς, θεωρεί ότι, η συμμετοχή σε δημόσιες συζητήσεις που προκαλούνται από Υπουργεία ή Δημοτικές Αρχές με στόχο την εξασφάλιση της «συναίνεσης» των πολιτών και των φορέων τους στα σχέδιά τους, δεν εμποδίζει κάποιον να καταγγέλλει αυτά τα σχέδια και να εξηγεί σε ένα διευρυμένο κοινό γιατί αντιτίθεται σε αυτά. Δεν θεωρεί ότι η συμμετοχή στη λεγόμενη «διαβούλευση» του ΥΠΕΧΩΔΕ επί της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) για τους νέους οδικούς άξονες Αττικής, καθώς και για το νέο Προεδρικό Διάταγμα «περί προστασίας τουΥμηττού» και η συνολική εναντίωση στην ΜΠΕ και στο νέο Π.Δ, μπορεί να εκλαμβάνεται από κάποιους ως «υποταγή και συμπόρευση με τα σχέδια του ΥΠΕΧΩΔΕ, της κυβέρνησης και των κατασκευαστικών συμφερόντων». Πιστεύουμε ότι τέτοιου είδους επιχειρήματα, αποτελούν προσχήματα για να «διαφοροποιηθούν» κάποιοι, χωρίς να έχουν τίποτα το ουσιαστικό να προσθέσουν από πολιτική άποψη.
15.5 09
- ΑΣ ΜΑΘΟΥΜΕ ΝΑ ΣΥΓΚΡΟΤΟΥΜΕ ΤΑ ΕΥΡΥΤΕΡΑ ΔΥΝΑΤΑ ΜΕΤΩΠΑ ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗΣ ΜΕ ΤΙΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΤΩΝ ΚΥΡΙΑΡΧΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ
– ΑΣ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΜΑΣ ΜΕ ΒΑΣΗ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΝΩΝΟΥΝ.
Filed under: Uncategorized | Leave a Comment
Ο ΤΡΑΜΠΟΥΚΙΣΜΟΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
Την τελευταία
περίοδο πυκνώνουν οι επιθέσεις ατόμων από τον αναρχικό χώρο ενάντια σε μέλη
αριστερών οργανώσεων, ανθρώπους που συμμετέχουν σε κινηματικές παρεμβάσεις ή
ευρύτερες δραστηριότητες, με χαρακτηριστικότερη –και αποκρουστικότερη− αυτή
ενάντια στο ΑΠΟ ΜΗΧΑΝΗΣ ΘΕΑΤΡΟ.
Δεν έχουμε σκοπό
να εξετάσουμε τις πολιτικές απόψεις αυτών που πραγματοποιούν τις επιθέσεις,
γιατί δεν βρίσκεται εκεί το πρόβλημα. Το πρόβλημα βρίσκεται στην
αντικατάσταση της κριτικής από την επιβολή, στην πλήρη απόρριψη του λόγου προς
όφελος της βίας, στην αποθέωση μιας εργολαβικής αντίληψης για το «επαναστατικά
σωστό» που οδηγεί στη λογοκρισία και τον τραμπουκισμό.
Όλα αυτά δεν
έχουν καμία σχέση με το απελευθερωτικό κίνημα και δυσφημούν τον αναρχικό χώρο –
με αυτή την έννοια, είναι πρωτίστως καθήκον των συλλογικοτήτων του αναρχικού
χώρου να καταγγείλουν ανοιχτά αυτές τις πρακτικές.
Πρόκειται για
μια νοσηρή κατάσταση που εξαφανίζει κάθε όριο μεταξύ της επαναστατικής βίας και
του συμμορίτικου τραμπουκισμού, καλλιεργεί πρωτόγονα, βάρβαρα και σεξιστικά
αντανακλαστικά και συκοφαντεί όλο το κίνημα.
Επιτέλους,
έχουμε πολλούς και σοβαρούς εξωτερικούς εχθρούς, δεν χρειάζεται να
κατασκευάζουμε και «εσωτερικούς»!
ΔΙΚΤΥΟ ΓΙΑ ΤΑ
ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
Filed under: Uncategorized | Leave a Comment
ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ
ΒΟΥΛΗΣ 18, Αθήνα,τηλ.210 3231945-6944724373-6944361007
central@corporation-services.gr ΑΘΗΝΑ,8.5.2009
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ- ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ 2009
Είμαστε μια ανάσα πριν την ανακοίνωση των ευρωψηφοδελτίων από το σύνολο των ελληνικών κομμάτων, που θα συμμετάσχουν στις Ευρωεκλογές της 7ης Ιουνίου. Ήδη είχαμε την πρώτη ανακοίνωση.
Ο Πολιτικός Σύνδεσμος Γυναικών, εντείνοντας την κινητοποίηση και την εκστρατεία του για να γίνει πράξη το 50/50:
Καλεί τις ηγεσίες όλων των κομμάτων να υιοθετήσουν το πανευρωπαϊκό αίτημα για μια δημοκρατική Ευρώπη χωρίς αποκλεισμούς, με την ισόρροπη συμμετοχή ανδρών και γυναικών στο επόμενο Ευρωκοινοβούλιο
Καλεί τα κόμματα να συγκροτήσουν τα ψηφοδέλτια τους με τη μέθοδο της εναλλαγής (zipper system) λαβαίνοντας υπόψη ποσοτικά και ποιοτικά κριτήρια αξιολόγησης ανδρών και γυναικών
Δεν νοείται στη χώρα μας το 60% των αποφοίτων από τα Πανεπιστήμια να είναι γυναίκες, άρα να τηρούν όλα τα κριτήρια αξιοσύνης και επάρκειας, και ταυτόχρονα να αποκλείονται ή να υποεκπροσωπούνται στην πολιτική, με αποτέλεσμα η χώρα μας και η δημοκρατία να στερούνται πολύτιμο ανθρώπινο κεφάλαιο στο οποίο, μέσω της εκπαίδευσης, έχουν ήδη επενδύσει.
Επισημάνουμε ότι το σημερινό 30%, ποσοστό συμμετοχής των ελληνίδων γυναικών στο νυν Ευρωκοινοβούλιο (7 γυναίκες επί συνόλου 24 ευρωβουλευτών, που ωστόσο ανισοκατανέμεται μεταξύ των κομμάτων), είναι το υψηλότερο από το 1981. Αυτό πρέπει να είναι η αφετηρία και σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να οδηγηθούμε σε υπαναχώρηση ή μείωσή του αλλά στην περαιτέρω ενίσχυση με την υιοθέτηση της αρχής της ισορροπίας και της ισότητας.
Ο στόχος 50/50, με εναλλασσόμενη συμμετοχή των δύο φύλων στις λίστες ψηφοδελτίων των κομμάτων, είναι εφικτός για τις ευρωεκλογές του Ιουνίου 2009,ήδη εφαρμόστηκε από ελληνικό κόμμα (το ΠΑΣΟΚ) στις προηγούμενες ευρωεκλογές του 2004.
Η αντιμετώπιση της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης απαιτεί επειγόντως βαθιές αναδιαρθρώσεις και αλλαγές. Η δημοκρατία μας χρειάζεται επειγόντως νέα ποσοτικά και ποιοτικά κριτήρια εκπροσώπησης και οι πολιτικές αποφάσεις να αντανακλούν τα ενδιαφέροντα και τα συμφέροντα όλων των πολιτών.
Χρειαζόμαστε ένα νέο πολιτικό και στρατηγικό πλαίσιο που να απαντά στα οξυμένα προβλήματα των πολιτών και ιδίως των γυναικών της καθημερινότητας, που είναι και τα πρώτα θύματα της πολύπλευρης κρίσης που συγκλονίζει τον κόσμο.
Θέλουμε μια δημοκρατική Ευρώπη, με ισότητα, ανανέωση, κοινωνική συνοχή, μακριά από αντιλήψεις μπερλουσκονικού τύπου, που ευτελίζουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια των γυναικών.
Ο Πολιτικός Σύνδεσμος Γυναικών καλεί όλους-ες, άνδρες και γυναίκες και κυρίως τις νέες, να είμαστε ενεργοί πολίτες και συμμέτοχοι να συνδιαμορφώσουμε την κοινωνία που συναποτελούμε, χωρίς αποκλεισμούς, με αξιοκρατία και συνοχή.
ΓΙΑ ΤΟ ΔΣ
Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΕΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
ΕΦΗ ΜΠΕΚΟΥ ΡΕΝΑ ΚΙΤΣΟΠΑΝΙΔΟΥ
Filed under: Uncategorized | Leave a Comment
ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΗΜΕΡΙΔΑ
Σεξουαλικότητες και Φύλα:
Λεσβιακές, Γκέι, Αμφί, Τρανς και Queer κοινότητες στην Ελλάδα
Σάββατο 9 Μάη στο ΠΑΝΤΕΙΟ Πανεπιστήμιο
Λεωφόρος Συγγρού 136, Αμφιθέατρο Σάκη Καράγιωργα ΙΙ
10:30-14:30
Τα τελευταία χρόνια στο χώρο των κοινωνικών επιστημών στην Ελλάδα έχει αναπτυχθεί η έρευνα σχετικά με το φύλο και τη σεξουαλικότητα. Ακαδημαϊκές μελέτες, διδακτορικά, μεταπτυχιακές εργασίες και έρευνες «χρησιμοποιούν» τη σεξουαλικότητα ως επιστημονικό εννοιολογικό εργαλείο με στόχο την κατανόηση των ταυτοτήτων και των σχέσεων που αναπτύσσονται σε αυτή καθώς και την ανάδειξη της πολυμορφίας της. Έρευνες που πραγματοποιούνται στα ελληνικά πανεπιστήμια εστιάζουν στις λεσβιακές, γκέι, αμφί, τρανς και queer σεξουαλικές ταυτότητες και συμβάλλουν στην διεθνή διεπιστημονική συζήτηση. Μέσα από τη διοργάνωση μιας ημερίδας θέλουμε να αναδείξουμε τις LGBTQ έρευνες και τη συζήτηση που έχει αναπτυχθεί γύρω από αυτές. Καθηγήτριες-ές πανεπιστημίου, ερευνήτριες-ές και ακτιβιστικές ομάδες θα παρουσιάσουν μελέτες σχετικές με τις LGBTQ κοινότητες στην Ελλάδα.
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
10.45-11.00 Χαιρετισμοί – Έναρξη
Φιλίππα Διαμάντη, Μέλος του Athens Pride
Αλεξάνδρα Χαλκιά, Επίκουρη Καθηγήτρια, Τμήμα Κοινωνιολογίας, Πάντειο Πανεπιστήμιο
11.00-12.40 ΠΑΝΕΛ 1
Συντονίστρια: Αλεξάνδρα Χαλκιά
- Βενετία Καντσά, Επίκουρη Καθηγήτρια, Τμήμα Κοινωνικής Ανθρωπολογίας και Ιστορίας, Πανεπιστήμιο Αιγαίου
«Ορατά αόρατες, αόρατα ορατές. Δύο όψεις της λεσβιακής παρουσίας στην Ελλάδα»
- Άννα Αποστολίδου, Υποψήφια Διδάκτορας, Τμήμα Ανθρωπολογίας, University College London
«Ενσώματη συμμετοχή: υποκειμενοποίηση και queer συλλογικότητα στη σύγχρονη Ελλάδα»
- Κώστας Γιαννακόπουλος, Επίκουρος Καθηγητής, Τμήμα Κοινωνικής Ανθρωπολογίας και Ιστορίας, Πανεπιστήμιο Αιγαίου
«Πολιτισμικές εννοιολογήσεις της μοναξιάς: Συγγένεια, κοινότητα και πολιτικές του LGBT/ΛΟΑΤ κινήματος»
- Τerminal 119 για την κοινωνική και ατομική αυτονομία
«Τα καλιαρντά του Ηλία Πετρόπουλου: η ορατότητα και το περιθώριο της ομοφυλοφιλικής εμπειρίας»
ΣΥΖΗΤΗΣΗ
12.40-13.00 ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ (στο διάλειμμα προσφέρεται καφές)
13.00-14.40 ΠΑΝΕΛ 2
Συντονίστρια: Άννα Αποστολέλλη
- Λίνα Λαχανιώτη, Υποψήφια Διδάκτορας, Τμήμα Κοινωνιολογίας, Πάντειο Πανεπιστήμιο
«Από τη λεσβιακή θεματική στο queer: η διαδρομή μιας εμπειρικής έρευνας»
- Βασίλης Διαμαντόπουλος, Υποψήφιος Διδάκτορας, Τμήμα Κοινωνιολογίας, Πάντειο Πανεπιστήμιο
«Κοινωνικές αναπαραστάσεις της ομοφυλοφιλίας στον παλιό ελληνικό κινηματογράφο»
- Κωστής Σπηλιώτης, Υποψήφιος Διδάκτορας, Τμήμα Επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και
- Γιώργος Χαλάτσης, Διδάσκων Ισπανικού Πολιτισμού, Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο
«Αναπαραστάσεις για το κοινωνικό φύλο και το σεξουαλικό προσανατολισμό στις περσόνες των ελληνικών ΛΟΑΤ /LGBTQ μπλογκ»
- Κώστας Κανάκης, Επίκουρος Καθηγητής, Τμήμα Κοινωνικής Ανθρωπολογίας και Ιστορίας, Πανεπιστήμιο Αιγαίου
«Γλώσσα, αρσενικότητα και σεξουαλικότητα: Οι προσωπικές αγγελίες στο διαδίκτυο»
ΣΥΖΗΤΗΣΗ
*Για την ημερίδα συνεργάστηκαν:
Επιμελήτριες: Άννα Αποστελέλλη, Φοιτήτρια, Τμήμα Ναυπηγών Μηχανολόγων Μηχανικών, Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο.
Φιλίππα Διαμάντη, Απόφοιτη Κοινωνιολογίας, Πανεπιστήμιο Κρήτης.
Επιστημονική Σύμβουλος: Αλεξάνδρα Χαλκιά, Επίκουρη Καθηγήτρια, Τμήμα Κοινωνιολογίας, Πάντειο Πανεπιστήμιο.
Filed under: Uncategorized | Leave a Comment
Tags: Ημερίδα, Πάντειο Πανεπιστήμιο, Σεξουαλικότητα, Φύλο
ΒΙΑ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ:
ΕΝΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΠΟΥ ΔΙΑΙΩΝΙΖΕΤΑΙ
16.04.09
Το νέο γεγονός άσκησης ακραίας βίας στο σώμα μιας γυναίκας έρχεται να προστεθεί στο μακρύ κατάλογο της βίας κατά γυναικών που τους τελευταίους μήνες υπερέβαλε σε αριθμό θυμάτων και ωμότητα. Η “άγνωστη” γυναίκα από την Καλαμάτα μπαίνει στον ίδιο κατάλογο μαζί με τη Κωνσταντίνα Κούνεβα και την Κατερίνα Γκουλιώνη, για να τονίσει ότι ο ακρωτηριασμός και η περιφρόνηση του γυναικείου σώματος είναι ο στόχος κάθε εγκληματικής ενέργειας κατά των γυναικών, άσχετα με τον δημόσιο ή τον ιδιωτικό χαρακτήρα της.
Η βίαιη αυτή πράξη δεν μπορεί να απομονωθεί στο επίπεδο της ιδιωτικής διαφοράς και της τιμωρίας, απλώς, του θύτη αλλά θα πρέπει να τοποθετηθεί στο ευρύτερο κοινωνικό πλαίσιο που είναι ενταγμένη και ν’ αναδειχθεί η πολιτική της διάσταση. Η εκδήλωση της βίας με το συγκεκριμένο τρόπο που αυτή εκφράστηκε, υποδηλώνει τη διατήρηση μιας ιδεολογίας που δεν αναγνωρίζει το δικαίωμα της επιλογής και της ελευθερίας έκφρασης και δράσης σε μία γυναίκα και αυτό σχετίζεται άμεσα με τους μηχανισμούς παραγωγής εικόνων και αναπαραστάσεων για το άλλο φύλο που διαχειρίζεται η Πολιτεία.
Επειδή η διαμόρφωση της προσωπικότητας των αυριανών πολιτών είναι κατά ένα μεγάλο μέρος ευθύνη του κράτους, θεωρούμε απαραίτητη την παρέμβασή του για τον εκσυγχρονισμό της εικόνας της γυναίκας μέσα από τα σχολικά εγχειρίδια.
Ακόμη, επειδή τα διαφημιστικά μηνύματα απευθύνονται σ’ όλο το εύρος της κοινωνίας και έχουν σαν στόχο να δημιουργούν αλλά και ν’ αναπαράγουν ασυνείδητα πρότυπα, θεωρούμε απαραίτητη τη παρέμβαση των αρμόδιων οργάνων της Πολιτείας, για τις περιπτώσεις που το μήνυμα που εκπέμπεται δημιουργεί αρνητικές εικόνες για το γυναικείο φύλο.
Θεωρούμε απαραίτητη επίσης τη λήψη κάθε μέτρου για την προστασία των κακοποιημένων γυναικών, όπως τη δημιουργία ξενώνων και προστατευτικού νομικού πλαισίου για όλα τα θύματα ανάλογων επεισοδίων.
Προπάντων όμως θεωρούμε απαραίτητη για την εφαρμογή αυτών των μέτρων από την Πολιτεία, την επαγρύπνηση της κοινωνίας των πολιτών, γι’ αυτό συντασσόμαστε με τον αγώνα όλων των γυναικείων οργανώσεων που διεκδικούν αυτά τα αιτήματα και προσθέτουμε τις δυνάμεις του πολιτικού μας χώρου για την τεκμηρίωση και τη διεκδίκηση της αλλαγής της στάσης της Πολιτείας.
Ο μακρύς κατάλογος της βίας κατά των γυναικών θα μειωθεί τότε μόνο όταν γίνει συνείδηση η αλληλέγγυα σχέση και η οργανωμένη διεκδίκηση με συνεπείς παρεμβάσεις προς την πολιτεία που θα αλλάξουν αργά αλλά σταθερά την εικόνα και τη θέση της γυναίκας στην κοινωνία.
Η Ομάδα για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα των Οικολόγων Πράσινων
Filed under: Uncategorized | Leave a Comment
Tags: Βία, Οικολόγοι-Πράσινοι, γυναίκες
Απόψε δεν ξεχνώ: Συναυλία αλληλεγγύης στην Κωνσταντίνα Κούνεβα
Συναυλία αλληλεγγύης στην Κωνσταντίνα Κούνεβα
…για ν’ ανοίξουμε τις πόρτες της σιωπής
Συναυλία αλληλεγγύης στην Κωνσταντίνα Κούνεβα, διοργανώνει η
“Φεμινιστική Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στην Κωνσταντίνα Κούνεβα”, την
Τετάρτη 29 Απριλίου 2009, στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας (ΑΙΘΟΥΣΑ
ΜΕΛΙΝΑ ΜΕΡΚΟΥΡΗ), στις 8.30 μ.μ.
♦ Προσφέρθηκαν να τραγουδήσουν οι:
Νένα Βενετσάνου, Καλλιόπη Βέττα και Γιάννης Ιωάννου, Σαβίνα Γιαννάτου,
Σωτηρία Λεονάρδου, Μάρθα Μαυροειδή, Λάμια Μπεντίουι, Δανάη
Παναγιωτοπούλου, Νατάσσα Παπαδοπούλου – Τζαβέλα, Katrin the Thrill,
“Rodina” – πολυφωνικό συγκρότημα γυναικών από τη Βουλγαρία.
♦ Μαρτυρίες γυναικών που δουλεύουν στο χώρο της καθαριότητας διαβάζει
η Ιόλη Βρυχέα.
♦ Θα παρευρεθεί και θα μιλήσει εκπρόσωπος της Παναττικής Ένωσης
Καθαριστριών και Οικιακού Προσωπικού (ΠΕΚΟΠ).
Τα έσοδα της συναυλίας θα κατατεθούν στον τραπεζικό λογαριασμό της
Κωνσταντίνας Κούνεβα.
Filed under: Uncategorized | Leave a Comment
Σημειώσεις από τον Υπέργειο Νο.3
Σημειώσεις από τον υπέργειο Νο.3
Si se puede
Σιγά-σιγά τελειώνει το συνέδριο. Είναι η 3η ημέρα και έχοντας να διαλέξω ανάμεσα σε εξίσου ενδιαφέρουσες θεματικές ενότητες, αποφάσισα να πάω στο πάνελ για το αντιπολεμικό κίνημα στην Ισπανία και την αλλαγή της συζήτησης που επέφερε η «11η Σεπτεμβρίου 2001» στο κίνημα για την παγκόσμια δικαιοσύνη. Η εισηγήτρια από την Ισπανία αμφισβήτησε την εκδοχή ότι μόνο οι τρομοκρατικές επιθέσεις στη Μαδρίτη (11/3/2004) ήταν αυτές που επέφεραν την πτώση της κεντροδεξιάς κυβέρνησης του Λαϊκού Κόμματος και την εκπληκτική άνοδο του Σοσιαλιστικού κόμματος του Θαπατέρο στην κυβέρνηση. Μια άλλη εκδοχή ήταν αυτή που τόνιζε ότι η επέμβαση στο Ιράκ ήταν εκείνη που αποτέλεσε την έναρξη της πτώσης καθώς ήταν η σπίθα για την εκδήλωση της αντιπολεμική διάθεσης με τη συγκρότηση μαζικού κινήματος και την αλλαγή της κοινής γνώμης κατά της απόφασης της κυβέρνησης Αθνάρ να μπει στον πόλεμο. Η εισηγήτρια υποστήριξε τη δεύτερη άποψη χρησιμοποιώντας τις έννοιες του «κύκλου διαμαρτυρίας» και της «διαμόρφωσης πλαισίων». Έτσι μίλησε για το αντιπολεμικό κίνημα και πώς διαμορφώθηκε κατά τη διάρκεια 2001-2004 και της επιθετικότερης νεοφιλελεύθερης πολιτικής καθώς και πώς η διαμόρφωση των πλαισίων του κινήματος σχετίστηκε με την ιδιαίτερη ισπανική πολιτική κουλτούρα, υποστηρίζοντας ότι αυτή η κουλτούρα έπαιξε ιδιαίτερο ρόλο στην εξέλιξη και τα αποτελέσματα του κινήματος.
(Κινηματική) Ιστορία Δύο Πόλεων
Η δεύτερη εισηγήτρια παρόλο που προερχόταν από πανεπιστήμια της Βόρειας Αμερικής με υπεραναπτυγμένα τεχνολογικά συστήματα αγνόησε την νέα τεχνολογία του Power Point και του διαδραστικού πίνακα και πήρε μαρκαδόρο και χρησιμοποίησε τον παραδοσιακό λευκοπίνακα. Ιδιαίτερα παραστατική στο λόγο και τα σχήματα που χρησιμοποίησε μας διηγήθηκε πώς οι επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου άλλαξαν το τοπίο για την πολιτική της άμεσης δράσης στη Βόρεια Αμερική. Οι τρόποι με τους οποίους οι ακτιβιστές/τριες σκέφτονταν, μιλούσαν και διατύπωναν διεκδικήσεις και αιτήματα αποσταθεροποιήθηκαν. Τα γεγονότα δεν είχαν μόνο συνέπεια την αποσταθεροποίηση και τον ευνουχισμό των κοινωνικών κινημάτων αλλά και εξανάγκασαν τους ακτιβιστές/τριες να ανασυγκροτήσουν τις ταυτότητές τους και τις σχέσεις μεταξύ τους, τις σχέσεις με την εξουσία, τα ΜΜΕ και την γενική κοινή γνώμη. Αυτές οι ανασυγκροτήσεις έλαβαν χώρα εν μέσω διάδρασης και διαλογικής συζήτησης και επηρέασαν τη χρήση της τακτικής της άμεσης δράσης. Στη Νέα Υόρκη και στο Τορόντο που ήταν τα σημεία έρευνας της εισηγήτριας εκείνο που συνέβη μετά την 11η Σεπτεμβρίου ήταν να ανοίξουν νέες συζητήσεις για τις νέες και παλιές ανισότητες, καθώς και να αλλάξουν οι τακτικές ώστε να αποφευχθεί ο κίνδυνος της καταστολής και της απομόνωσης. Εν τούτοις, αυτές οι δύο αλλαγές δεν είχαν τα ίδια αποτελέσματα στις δύο πόλεις καθώς πάντα έρχονταν στην επιφάνεια οι προϋπάρχουσες εντάσεις και διαχωρισμοί στο εσωτερικό των δικτύων διαμαρτυρίας των δύο πόλεων. Τα κινήματα διαμαρτυρίας στάθηκαν περισσότερο σε ζητήματα ελευθερίας και δικαιωμάτων, παρέμβασης υπέρ των μεταναστών/τριών χωρίς χαρτιά (π.χ. πανομοσπονδιακή απεργία μεταναστών/τριών την Πρωτομαγιά 2007 στις ΗΠΑ) και αλληλεγγύης στους Παλαιστίνιους στην Ισραηλινο-παλαιστινιακής σύγκρουσης.
“Justice for cleaners” in London
Και μετά ήρθε η σειρά μας. Οι προσδοκίες μας αλλά και όσων είχαν μείνει ως το τέλος του συνεδρίου ήταν ουκ ολίγες με όσα είχαμε πει στα διαλείμματα του καφέ και του φαγητού. Πριν από τη δική μας εισήγηση ήταν αυτή μιας ερευνήτριας από του Πανεπιστήμιο του Λονδίνου. Τον Ιούνιο του 2008 στο Λονδίνο μια ομάδα λατινοαμερικανών καθαριστών/τριών πέτυχε μια σημαντική νίκη. Μετά μια από μια 18μηνη άοκνης προσπάθειας και εντατικής εκστρατείας πέτυχαν την αύξηση κατά 34% του μισθού τους από 5,56 λίρες σε 7,45 που θεωρείται ως ο «Στοιχειωδώς Αξιοπρεπής Μισθός» για την περιοχή του Λονδίνου. Επιπλέον, κέρδισαν την αναγνώριση του δικαιώματος του στη συνδικαλιστική οργάνωση και βίωσαν μια διεργασία προσωπικής και συλλογικής ενδυνάμωσης και ανάτασης. Η Σχολή Ανατολικών και Αφρικανικών Σπουδών (SOAS) έγινε το τρίτο Κολέγιο του Πανεπιστημίου του Λονδίνου που, μετά τα παραδείγματα του Queen Mary και του LSE, πληρώνει τους/τις καθαριστές/τριες με τον «Στοιχειωδώς Αξιοπρεπή Μισθό» για την περιοχή του Λονδίνου. Μετά από αυτή τη νίκη, αντίστοιχες εκστρατείες άρχισαν στο Birkbeck College και στο King’s College. Στα αποτελέσματα της έρευνάς τους οι δύο ερευνήτριες ανέφεραν ότι:
i. Κρίσιμης σημασίας για την ισχύ της εκστρατείας ήταν η αλληλεγγύη μεταξύ των αρχικά μη συνδικαλισμένων καθαριστών/τριών, των τοπικών παραρτημάτων του συνδικάτου UNISON (μεγαλύτερο συνδικάτο εργαζομένων στο δημόσιο τομέα), του συνδικάτου UCU (μέλη ΔΕΠ) και της Φοιτητικής Ένωσης.
ii. Μολονότι οι καθαριστές/τριες προέρχονταν από υψηλής πολιτικοποίησης περιβάλλοντα της Λατινικής Αμερικής, ήταν οι συγκεκριμένες συνθήκες εργασίας που αντιμετώπιζαν στο Η.Β. που τους/τις ώθησαν να πολιτικοποιηθούν.
iii. Η κινητοποίηση οδήγησε σε σύγκρουση στο χώρο εργασίας και σε προσπάθειες εκφοβισμού των κινητοποιούμενων.
Το συμπέρασμα των ερευνητριών ήταν ότι ο λόγος περί μετανάστευσης πρέπει να επανεστιαστεί στην συμβολή των αγώνων των μεταναστών/τριών στη γενικότερη πολιτική κουλτούρα με όρους υπεράσπισης των εργατικών δικαιωμάτων και της εμβάθυνσης των ιδεών για το δικαίωμα του πολίτη.
“Constantina you are not alone”
Εμείς (Θανάσης Τσακίρης. Μαρία Πενταράκη, Ειρήνη Σαββάκη και Παρασκευή Καλύβα) παρουσιάσαμε (δι’ εμού ως αντιπροσώπου) την ανακοίνωση «Κωνσταντίνα δεν είσαι μόνη: ο συνδικαλισμός των καθαριστών/τριών στην Ελλάδα και τα κινήματα αλληλεγγύης). Είπαμε ότι η φράση “Κωνσταντίνα δεν είσαι μόνη“ ήταν το πρωταρχικό σύνθημα ενός αναδυόμενου κινήματος αλληλεγγύης στην μαχητική γυναίκα, ενεργητική συνδικαλίστρια και μετανάστρια εργάτρια από τη Βουλγαρία που υπέστη επίθεση με βιτριόλι για τρομοκρατηθεί και να πάψει να σηκώνει κεφάλι στα αφεντικά. Η ανακοίνωσή μας τοποθετεί το κίνημα αλληλεγγύης στη διασταύρωση των κινημάτων των γυναικών, των μεταναστών/τριών και των επισφαλώς εργαζομένων και είναι μία από τις σπάνιες περιπτώσεις στην ιστορία των κοινωνικών κινημάτων στη χώρα μας που τα τρία κινήματα συντονίζονται σε τέτοιο βαθμό. Η αλληλοσύνδεση του φύλου, της φυλής/εθνικότητας και της τάξης παράλληλα με την ατιμωρησία των ασύδοτων εργοδοτών και την συνενοχή της κυβέρνησης ήταν οι κύριοι παράγοντες που κινητοποίησαν και ένωσαν τους ακτιβιστές/τριες στο κίνημα αλληλεγγύης. Εξετάσαμε το κίνημα αλληλεγγύης στο πλαίσιο μιας πολιτικής ιδιωτικοποίησης δημοσίων υπηρεσιών που έφεραν στην επιφάνεια νέες μορφές εργατικού ακτιβισμού που αντιμετωπίζει τις ανάγκες των επισφαλώς εργαζομένων. Το κίνημα αλληλεγγύης τρέφεται από τη λαϊκή αγανάκτηση για τα αποτελέσματα των ασκούμενων νεοφιλελεύθερων πολιτικών και της παράλληλης κυριαρχίας της πατριαρχικής και ρατσιστικής κοινωνικής οργάνωσης. Ως τέτοιο, το κίνημα αλληλεγγύης θα πρέπει να ιδωθεί μερικώς ως αντανάκλαση της θεσμοποίησης των νέων επισφαλών σχέσεων εργασίας. Είναι αντίδραση και αντίσταση στις πολιτικές της νεοφιλελεύθερης εποχής που αποδιαρθρώνουν ακόμη και το ελάχιστο ελληνικό κράτος πρόνοιας και ακυρώνουν βασικά κοινωνικά και εργασιακά δικαιώματα που είχαν κατακτηθεί με τους εργατικούς αγώνες που διεξήχθησαν κατά τις προηγούμενες δεκαετίες. Είναι επίσης αντίδραση στις εντεινόμενες επιθέσεις εναντίων γυναικών και μεταναστών/τριών. Η ανακοίνωσή μας εξερευνά τη λογική της λαϊκής διαμαρτυρίας που αντανακλάται στο κίνημα αλληλεγγύης στην Κ. Κούνεβα εστιάζοντας πρώτα απ’ όλα στην ανάλυση των κοινωνικο-οικονομικών συνθηκών που έδωσαν ώθηση στο κίνημα αλληλεγγύης. Επιπλέον, αποσκοπούμε στην έρευνα των ιδεών που κινητοποιούν τους/τις ακτιβίστές/ριες. Με τη χρήση των θεωριών για τα κοινωνικά κινήματα και την κοινοτική οργάνωση υποστηρίζουμε ότι οι κοινωνικό-οικονομικές συνθήκες που επικρατούν και η εξέγερση του Δεκέμβρη 2008 ήταν παράγοντες ισχυροί για την άμεση και μαζική απάντηση του αναδυόμενου κινήματος αλληλεγγύης.
Ο Κινηματικός Δείπνος
Η επιστροφή στην Ελλάδα ήταν αρκετά μακράς διαρκείας. Πρώτα απ’ όλα δεν μπορούσα να φύγω από το Μάντσεστερ χωρίς να βοηθήσω στην οργάνωση και προετοιμασία του αποχαιρετιστήριου δείπνου στο σπίτι του ενός εκ των δύο διοργανωτών για όσους/ες θα μέναμε ως το Σάββατο το πρωί. Έτσι, αμέσως μετά το μεσημεριανό φαγητό στο τέλος του συνεδρίου, ο διοργανωτής κι εγώ ξεκινήσαμε την οδύσσεια αγοράς των υλικών. Έπρεπε να μαγειρέψουμε για περίπου 15 άτομα. Ήρθαν τελικά 17 αλλά όλοι/ες έμειναν ευχαριστημένοι/ες με τα ορεκτικά (σολομός καρπάτσιο με σάλτσα ελαιόλαδο, πιπεριές), τα κυρίως πιάτα (μελιτζάνες γεμιστές στο φούρνο, τεράστια και πλούσια ελληνο-τουρκική χωριάτικη σαλάτα –δυστυχώς η made in Athens φέτα που βρήκαμε ήταν αχαρακτήριστη και απολογήθηκα εν ονόματι ολοκλήρου του έθνους μας για αυτό) και τα γλυκά (βρετανικό ψητό μήλο με μέλι, μπακλαβάς), τα κρασιά (πινό Νότιας Γαλλίας και Καλιφόρνιας, κιάντι Φλωρεντίας –δυστυχώς για ελληνικά κρασιά ας μη μιλάμε, δεν υπήρχαν και το σούπερμάρκετ ήταν μεγαλύτερο από το πιο μεγάλο ελληνικό, δείχνοντας πόσο…οργανωμένο είναι το περιβόητο ελληνικό κράτος και ειδικά οι εξαγωγές). Αφού τα φάγαμε, τα ήπιαμε και ψιλοτραγουδήσαμε τη Διεθνή, ευχηθήκαμε και του χρόνου να ξαναβρεθούμε στο 15ο Συνέδριο με ακόμη πιο προωθημένα θέματα και εξίσου εξαιρετικές ανακοινώσεις.
Ας κλείσουμε τις Σημειώσεις ξανά με δασκάλους
Στο δρόμο της επιστροφής μέσω Ζυρίχης (λίγο ακριβότερος ο καφές απ’ ότι στο Ελ. Βενιζέλος) ξανάνοιξα τις εφημερίδες που είχα πάρει τις προηγούμενες ημέρες στο Μάντσεστερ. Και ξανάπεσα στο γνωστό μας θέμα: περικοπές στη δημόσια εκπαίδευση. Γράφουν οι Times (15.4.09): «Οι δάσκαλοι απειλούν με απεργία για τις περικοπές». Οι απειλούμενες περικοπές, σύμφωνα με ανακοίνωση της Εθνικής Ένωσης Δασκάλων (NUT), θέτουν σε κίνδυνο χιλιάδες θέσεις μαθητών/τριών σε σχολεία της λεγόμενης «έκτης φόρμας» που είναι τα δύο χρόνια σπουδών (ηλικίες 16-18) για την προπαρασκευή τους για εισαγωγή στα πανεπιστήμια (η δευτεροβάθμια εκπαίδευση τελειώνει στα 16). Πρόκειται για περίπου 50.000 νέους/νεες που ενδέχεται να μην χρηματοδοτηθούν τα σχολεία τους κι έτσι να μείνουν στον αέρα. «Στην καλύτερη περίπτωση», λέει η Τζέιν Μπάσετ, σύνεδρος του ετήσιου συνέδριου της Ένωσης, «θα σπρωχτούν σε υπεράριθμες τάξεις με υπερπιεσμένους δασκάλους (…) Εάν δεν δράσουμε υπάρχουν άλλοι που θα δράσουν, οργανώσεις όπως το Βρετανικό Εθνικό Κόμμα» (δηλαδή, οι νεοφασίστες και ρατσιστές). Εκτός αυτών η κυβέρνηση δεν διατίθεται να συζητήσει αύξηση μισθών των δασκάλων παρ’ ότι οι μισθοί στις ακριβές περιοχές του Νότου δεν επαρκούν για ένα στοιχειωδώς αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης. Κι έτσι μένουν κενές χιλιάδες θέσεις μιας και όλοι ζητούν να πάνε στο φτηνό Βορρά. Και όλα αυτά από μια κατ’ όνομα Εργατική κυβέρνηση στην οποία πρώτο ρόλο παίζουν οι δυο γιοί ενός διάσημου Μαρξιστή διανοούμενου, που μας έχει αφήσει χρόνους, του Ραλφ Μίλιμπαντ. Θα μου πείτε ότι είναι ελεύθεροι άνθρωποι και θα τους κρίνουμε από το έργο τους και όχι με κριτήριο τι πρέσβευε ο πατέρας. Σωστό κι αυτό. Αλλά, όταν συμμετέχει κανείς σε μια κυβέρνηση που συνεχίζει το έργο της Θάτσερ, έστω και ηπιότερα, κρίνεσαι με βάση αυτή τη θέση σου. Κι αυτή είναι απαράδεκτη όσα καλά να κάνεις ως υπουργός (αν κάνεις). Και μια και μιλάμε για δασκάλους. Διάβασα όταν ήρθα στην Αθήνα ότι ο Δημήτρης Πατμανίδης περιγράφεται ως οπαδός του Χίτλερ και ότι ζωγράφιζε ναζιστικά σύμβολα στο θρανίο και είχε στην οθόνη του κινητού του φωτογραφία του σφαγέα της ανθρωπότητας. Καλά, σε κανένα δεν του πέρασε από το μυαλό, μήπως ένα παιδί μονόχνοτο, μοναχικό και επιθετικό, που ακόμη και τον θεωρούμενο ως φίλο του τον σάπισε στο ξύλο και τον έστειλε στο νοσοκομείο για ράμματα, μπορεί να έχει και πολιτικό πρόβλημα; Μόνο όταν βάζει κανείς την υπογραφή μιας οργάνωσης θεωρείται νεοναζιστής; Δεν έχει γίνει δεκαετίες αντιληπτό ότι ο ναζισμός δεν επιστρέφει πάντα με διαφορετική μορφή και δεν είναι ανάγκη να παίρνει αμέσως οργανωτική μορφή; Το υπόστρωμα πάνω στο οποίο έχει εισβάλει αυτή η θανάσιμη ιδεολογία κανείς δεν το πήρε χαμπάρι; Γιατί ο ένας δάσκαλος τον έκανε μπαλάκι στον άλλον με μια απλή συμβουλή να τον προσέξει γιατί είναι «επικίνδυνος»; Δεν ήξεραν τους στίχους του Φώντα Λάδη που τραγουδούσε η Μαρία Δημητριάδη; «Ο φασισμός δεν έρχεται από μέρος/που λούζεται στον ήλιο και στ’ αγέρι/Το κουρασμένο βήμα του το ξέρω/και την περίσσια νιότη μας την ξέρει. Μα πάλι θε ν’ απλώσει σα χολέρα/πατώντας πάνω στην ανεμελιά σου/Και δίπλα σου θα φτάσει κάποια μέρα/αν χάσεις τα ταξικά γυαλιά σου…»
Φιλιά από το Μάντσεστερ (κατά το φιλμ Φιλιά από το Λίβερπουλ), τη Ζυρίχη και την έρημη και αφιλόξενη Αθήνα
ΘΑΝΑΣΗΣ ΤΣΑΚΙΡΗΣ
http://tsakiris.snn.gr
http://tsakthan.blogspot.com
http://tsakthan.wordpress.com
http://antiracistes.wordpress.com
http://homoecologicus.wordpress.com
http://leftypedia.wordpress.com
http://greekunions.wordpress.com
http://femininmasculin.wordpress.com
http://ilioupoli.wordpress.com
Filed under: Uncategorized | Leave a Comment
Tags: Κωνσταντίνα Κούνεβα, Κοινωνικά Κινήματα, Manchester
Σημειώσεις από τον υπέργειο Νο.2
Σημειώσεις από τον υπέργειο Νο.2
Με το μαλακό, παιδιά…
Η πρώτη ημέρα του συνεδρίου είχε ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον θέμα για ξεκίνημα. Ένας καταπληκτικός σύνεδρος και συναγωνιστής από το Μάντσεστερ που πάντα αναδεικνύεται αστέρας της ημέρας και ο οποίος είναι εκ χαρακτήρος και πεποιθήσεων οπαδός του αργού λόγου αλλά και τρόπου ζωής μίλησε για την έννοια του «τραύματος» στα κοινωνικά κινήματα. Στην εισήγησή του επεσήμανε τους παράγοντες που συμβάλλουν στην εξάντληση των ακτιβιστών, νεοελληνιστί γιατί παθαίνουν burnout. Η συζήτηση που επακολούθησε ήταν ζωηρή καθόσον ότι δύο συναγωνιστές θεωρητικοί και του Socialist Workers Party (αγγλικό ΣΕΚ για τους μη γνωρίζοντες) του αντέταξαν τους παράγοντες που συμβάλλουν στην παθιασμένη ένταξη ακτιβιστών στα κινήματα, πάλι νεοελληνιστί burn-in. Ένας δογματικά δομικός μαρξιστής δεν θα έμπαινε καθόλου στη συζήτηση αλλά ένας διαλεκτικός δομικός μαρξιστής θα τους απαντούσε και στους δύο ότι οι παράγοντες αυτοί δεν μπορούν να αναχθούν αποκλειστικά σε ψυχολογικούς, γιατί παραλίγο να πέσει η συζήτηση σε αυτή τη λούμπα. Έτσι οι αντικειμενικοί παράγοντες και οι υποκειμενικοί σε μια διαλεκτική διαδικασία αλληλεπιδρούν και διαμορφώνουν τις συνθήκες για έναν άνθρωπο να μετεξελιχθεί σε κάποια φάση σε ακτιβιστή και σε κάποια άλλη στιγμή να αισθανθεί ότι τον έχει εξαντλήσει αυτή η ιστορία του υπερβολικού ακτιβισμού και, ενδεχομένως, μιας λίγο-πολύ σωτηριολογικής αίσθησης αποστολής.
Χρυσές δουλειές το Κινέζικο εστιατόριο, μισές δουλειές το πανεπιστήμιο
Λίγο αργότερα στην απογευματινή μπυροκατάνυξη πριν από την εξόρμηση στο ταυλανδο-κινεζικό εστιατόριο σύνεδροι από ένα πανεπιστήμιο στη βορειοδυτική Αγγλία μου μίλησαν για την συνεχή απειλή περικοπών σε μαθήματα, προγράμματα και υποχρεωτικές απολύσεις διδακτικού και διοικητικού προσωπικού. Παρά τις προσπάθειες του συνδικάτου τους ακόμη δεν έχει επιτευχθεί συμφωνία με τη διοίκηση του πανεπιστημίου για αναστολή αυτών των μέτρων. Μισοειρωνικά – μισοσοβαρά μιλούσαν για εξόρμηση στα λύκεια ώστε να προσελκύσουν υποψήφιους φοιτητές και φοιτήτριες στα τμήματα κοινωνικών επιστημών προτού τα κλείσουν εντελώς. Και, βεβαίως, απευθύνουν πρόσκληση σε υποψήφιους/ες από όλη την Ευρώπη.
Κάνουν και γι’ άλλη δουλειά οι κάμερες
Εκείνη την ημέρα διάβασα μια είδηση που είχε κάποια θετική χροιά. Διάβασα, λοιπόν, στην Guardian ότι η κατά τα άλλα εν πολλαίς αμαρτίες περιπεσούσα Υπουργός Εσωτερικών του Γκόρντον Μπράουν (προσωπική του φίλη κι επιλογή για το αξίωμα) ανακοίνωσε ότι απευθύνει έκκληση στα τοπικά συμβούλια και στους δήμους να σταματήσουν να τοποθετούν κάμερες ασφαλείας και να αρχίσουν να τις μειώνουν. Και, σύμφωνα με τον δημοσιογράφο, να αρχίσει να αποδιαρθρώνεται σιγά-σιγά η «κοινωνία της επιτήρησης». Λοιπόν, καιρός είναι να μπει πιο έντονα από τις ελληνικές δημοκρατικές και λοιπές ριζοσπαστικές δυνάμεις το ζήτημα για τη χώρα μας.
Υπάρχει κι ο καπιταλισμός εκτός από τη μοναξιά, you know…
Την άλλη ημέρα σε μια άλλη ενδιαφέρουσα συζήτηση επισημάνθηκε από τον εισηγητή ότι τα τελευταία χρόνια παρατηρεί μια βαθμιαία εξάλειψη του όρου «καπιταλισμός» και γενικότερα η πολιτική οικονομία από την δημόσια συζήτηση του χώρου της θεωρίας των κοινωνικών κινημάτων. Η επισήμανση έχει ιδιαίτερο νόημα. Γιατί -συγχωρέστε με εμένα τον «παλιομοδίτη» – πρέπει να δίνουμε πρωτεύουσα σημασία στον πολιτισμικό παράγοντα, στην ταυτότητα και στην κουλτούρα και να υποβαθμίζουμε όλους τους άλλους παράγοντες σε βαθμό εξαφάνισης;
Τι λέγαμε; Να και το ζωντανό παράδειγμα
Το απόγευμα της ίδιας ημέρας υπήρχε μια εισήγηση στην οποία γινόταν λόγος για την περίπτωση της Τουρκίας του δεύτερου μισού της δεκαετίας του ’70 όπου οι κοινωνικές συγκρούσεις που είχαν οξυνθεί σε πολύ μεγάλο βαθμό αποδίδονταν αποκλειστικά στην ιδεολογία, δεν υπήρχε καμία νύξη αν υπήρχε καπιταλισμός, διαφορετικές κοινωνικές τάξεις που συγκροτούνταν με βάση την ιδιοκτησία και τον έλεγχο της παραγωγής, ούτε γινόταν λόγος για οικονομική ή πετρελαϊκή κρίση. Έτσι η εισηγήτρια, άνετη και ωραία, αποφάνθηκε ότι επρόκειτο για εμφύλιο πόλεμο που δημιουργήθηκε από τη σύγκρουση της ιδεολογίας των αριστερών φοιτητών που προέρχονταν από μορφωμένα στρώματα και των δεξιών φοιτητών που προέρχονταν από παραδοσιακά και λιγότερο μορφωμένα στρώματα. Το δε κράτος δεν υπήρχε και αν υπήρχε παρέμενε ουδέτερο. Όπως καταλαβαίνετε αποφάσισα να παρέμβω μετά το χειροκρότημα ευγενείας και να πω ορισμένα πράγματα για να θυμίσω ότι αν θέλουμε να μιλάμε για εμφύλιο πόλεμο που να μπορεί να χαρακτηριστεί ως τέτοιος έπρεπε να πάρει το ελληνικό παράδειγμα και να κάνει σύγκριση και δεύτερον ότι όλα αυτά δεν συμβαίνουν σε κενό αέρος. Ελπίζω ότι δεν είχα πάρει «άγριο ύφος».
Manchester City Millionaire αλλά…
Λίγο αργότερα, στην παμπ η μπύρα χαλάρωσε τα πράγματα και την ένταση. Μετά η ένταση ξανανέβηκε αλλά ο λόγος ήταν τα καυτερά ινδικά φαγητά που έπρεπε να συνοδευούν με δροσερή μπύρα. Έλα, όμως, που το συγκεκριμένο ινδικό μαγαζί ήταν από αυτά που είναι, για λόγους θρησκευτικούς, alcohol-free zones. Έτσι ξανακαταλήξαμε στην ίδια παμπ. Κι εκεί που λέμε ότι χαλαρώνουμε, άρχισαν οι Μαντζεστεριανοί θαμώνες να ουρλιάζουν, να βρίζουν και εξαπολύουν κατάρες στα…αρχαία κελτικά. Τι έγινε, ρε παιδιά; Η Μάντεστερ Σίτυ αποκλειόταν από το Αμβούργο. Μέσα σε δέκα λεφτά έχασε άπειρες ευκαιρίες, όπως ο Αρδίζογλου της ΑΕΚ της δεκαετίας του ’70 που τρίμπλαρε όλο το γήπεδο, πέρναγε τον τερματοφύλακα και έβγαζε τη μπάλα άουτ!!! Κι έτσι έπεσε κατήφεια στην παμπ. Τι να κάνουμε; Τα πετροδολάρια δεν αρκούν πάντα για να κερδίζεις…
Χωρίς λόγια λόγια…
Την άλλη ημέρα το πρωί, ξανά στο μαγαζί με τον ωραίο και φτηνό τεράστιο καπουτσίνο αγόρασα την εφημερίδα Independent. Η ψυχή μου μαύρισε. Πρωτοσέλιδο και κύριο θέμα στις μέσα σελίδες το δράμα των Σομαλών που φεύγουν απελπισμένοι από τη χώρα τους, τη ρημαγμένη από τον εμφύλιο πόλεμο , την ιμπεριαλιστική επέμβαση και την πείνα. Η διεθνής κοινότητα, αυτή η πλασματική οντότητα, ενδιαφέρθηκε μόνο γι τους αμερικανούς ομήρους των πειρατών αλλά αδιαφορεί για το πραγματικό πρόβλημα. Και όταν βλέπει την πραγματικότητα να σκάει ορμητικά σαν κύμα από τσουνάμι στις λαμπερές ακτές της ή ουρλιάζει υστερικά στον Άγιο Παντελεήμονα και στη Νότια Παραλία της Πάτρας ή βγάζει το σκασμό γιατί τους πετάει ένα κομμάτι «βρώμικο ψωμί» ως αντάλλαγμα των υπηρεσιών που προσφέρουν στους κάμπους της Μεσσηνίας ή της Μεσσίνας.
Και οι Σημειώσεις από τον Υπόγειο
Ένας πολύ γνωστός ριζοσπάστης μελετητής των βρετανικών εργασιακών σχέσεων μας μίλησε στο συνέδριο για την απεργία στο Μετρό του Λονδίνου, του πασίγνωστου Tube από όπου ακούγεται η γνωστή ιαχή “Mind the Gap” για τους γνωρίζοντες και τους παραγνωρίζοντες. Ένα βασικό στοιχείο που μάθαμε είναι ότι εκεί ανταγωνίζονταν τα συνδικάτα για το ποιο θα οργανώσει και θα εκπροσωπήσει τις εκατοντάδες εργαζόμενες και εργαζόμενους στον τομέα του καθαρισμού, που και εκεί αποτελούν υπαλλήλους των εργολάβων στο περιβόητο πρόγραμμα Public-Private Partnership. Όπως Ελλάδα. Μόνο που το «όπως Ελλάδα» ισχύει για τους εργολάβους εργοδότες αλλά δεν ισχύει το ίδιο για την περίπτωση της συνδικαλιστικής οργάνωσης, καθώς εκεί οι συνδικαλιστές σκίζονταν για να εντάξουν τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες στα συνδικάτα, ενώ εδώ… καλά… «Ζήσε Μαύρε μου να φας τριφύλλι και τον Αύγουστο σταφύλι…»
Φιλιά από το Μάντσεστερ (κατά το φιλμ Φιλιά από το Λίβερπουλ)
ΘΑΝΑΣΗΣ ΤΣΑΚΙΡΗΣ
http://tsakiris.snn.gr
http://tsakthan.blogspot.com
http://tsakthan.wordpress.com
http://antiracistes.wordpress.com
http://homoecologicus.wordpress.com
http://leftypedia.wordpress.com
http://greekunions.wordpress.com
http://femininmasculin.wordpress.com
http://ilioupoli.wordpress.com
Filed under: Uncategorized | Leave a Comment
Tags: Επισσφαλής Εργασία, Κωνσταντίνα Κούνεβα, Κοινωνικά Κινήματα, Ρατσισμός, Manchester
Σημειώσεις από τον Υπέργειο Νο.1
Το μάθημα αρχίζει με Α – Απεργία, Αγώνας, Αλληλεγγύη, Αξιοπρέπεια
Νωρίς-νωρίς ξεκίνησα σήμερα, Μεγάλη Τρίτη, για το αεροδρόμιο. Πτήση για Φρανκφούρτη και από εκεί για Μάντσεστερ για το συνέδριο «Εναλλακτικές μελλοντικές προοπτικές και λαϊκή διαμαρτυρία» που διοργανώνεται για 14η συνεχή χρονιά δίχως καμία οικονομική και διοικητική υποστήριξη παρά μόνο το μεράκι των διοργανωτών και την ενεργό συμμετοχή των συνέδρων (πανεπιστημιακών, μεταπτυχιακών φοιτητώ/τριών και ακτιβιστών/τριών από ολόκληρο τον πλανήτη. Κάθομαι σε ένα καφέ του αεροδρομίου και ξεφυλλίζω τις εφημερίδες. Πέφτω πάνω στην αναγγελία της κηδείας του Σπύρου του Μαρκόπουλου. Στενοχωριέμαι γιατί δεν θα είμαι εκεί για να τα πούμε για τελευταία πια φορά. Αντίο Σπύρο, έστω και εκ του μακρόθεν. Θα σε θυμόμαστε για τους αγώνες σου και θα εμπνεόμαστε από το σύνθημά σου σε εκείνο το ψεκασμένο με δακρυγόνα πανό: «Το μάθημα αρχίζει με Α – Απεργία, Αγώνας, Αλληλεγγύη, Αξιοπρέπεια».
Είμαστε ακόμα (wi-fi αλλά) ζωντανοί
Στο Shopping Centre, τον μικρό αυτό καπιταλιστικό ναό της κατανάλωσης, πέρα από τους μανιακούς του «αθλήματος», δεκάδες νέοι και νέες που ταξιδεύουν προς και από Ελλάδα κάθονται κατάχαμα στέλνοντας και παίρνοντας ηλεκτρονικά μηνύματα και σερφάροντας στο διαδίκτυο με τις ασύρματες συνδέσεις, μια εικόνα άγνωστη σε σχέση με το πρόσφατο ακόμα παρελθόν (το ίδιο πάνω-κάτω ταξίδι έκανα τέσσερα χρόνια πριν στο ίδιο συνέδριο). Αυτό δεν σημαίνει ότι όλοι/ες είναι απομονωμένοι/ες. Μερικοί/ές μιλούν ακόμα μεταξύ τους «ζωντανά». Δεν έχουν γίνει οι πάντες πλήρως ηλεκτρονικοποιημένα όντα.
Τα τροπάρια των εργαζομένων
Έχοντας, λοιπόν, αρκετή ώρα στη διάθεσή μου μέχρι να πάμε για επιβίβαση, ρίχνουμε με ματιά στην Αυγή. Για άλλη μια μέρα οι ειδήσεις του «Παρατηρητηρίου εργασίας» με συγκλονίζουν:
• Επί τρεις μήνες απλήρωτοι οι υπάλληλοι του Αγούδημου
• Κινδυνεύουν να μείνουν άνεργοι 30 υπάλληλοι του ταξιδιωτικού πρακτορείου ΑΤΗΕΝΑ λόγω επικείμενη πτώχευσης
• Συνδικαλιστής σε ξενοδοχείο του Ρεθύμνου απολύθηκε χωρίς δικαιολογία λίγο πριν ανοίξει για τη φετινή σεζόν
• Άλλη μια αγωγή της εργοδοσίας εναντίον των απεργών συναδέλφων της Αγροτικής Τράπεζας
• Αυθαίρετη απόλυση εργαζόμενου στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης
• Δεν πληρώνονται τις εφημερίες του τελευταίο τριμήνου οι γιατροί των νοσοκομείων της Θεσσαλονίκης
• Απεργούν εργαζόμενοι του Νοσοκομείου Π. και Α. Κυριακού για πρόσληψη προσωπικού και εφαρμογή της ελληνικής και ευρωπαϊκής νομοθεσίας για το ωράριο
Σε άλλο ρεπορτάζ της εφημερίδας διαβάζω πως η Εθνική Αναλογιστική Αρχή εισηγείται «εξίσωση παροχών προς τα κάτω και ορίων ηλικίας προς τα πάνω». Είναι εμφανές ότι λειτουργεί ως προπομπός της κυβερνητικής πολιτικής, παρά τις προηγηθείσες διαψεύσεις της κυρίας Πετραλιά. Βλέπετε είναι η «εβδομάδα των παθών» που δεν φαίνεται να σταματάει αλλά θα συνεχιστεί ως «Γολγοθάς» διαρκείας.
Με τον Κώστα τον ξενύχτη Ραφήνα
Παρίσι και Λόντρα, Ρόμα και Βιέννη, μπροστά στη … Ραφήνα καμιά σας δεν βγαίνει! Το εγγυάται ο…Σουφλιάς. Σεμνά και ταπεινά, ο Θεσσαλός υπουργός περιβάλλοντος, χωροταξίας και δημοσίων έργων (ΥΠΕΧΩΔΕ για τους λάτρεις των αρκτικόλεξων) βλέπει πολύ μπροστά στο μέλλον και οραματίζεται μια Αθήνα…13 εκατομμυρίων κατοίκων, όπως γράφει στον Ελεύθερο Τύπο, ένας παλιός φίλος, ο Αργύρης ο Δεμερτζής, με αφρομή το «νέο ρυθμιστικό» που προτείνει ο εκτροπέας του Αχελώου. Ένα από τα φοβερά και τρομερά μέτρα θα είναι η πεζοδρόμηση της … Πεσματζόγλου. Γουάου και ξανά γουοάου! Η δε Ραφήνα πρόκειται να μετατραπεί σε «κύριο οικιστικό άξονα». Θα έχουν ενηλικιωθεί ως τότε τα δίδυμα του Κώστα και τη Νατάσας και θα εκπονήσουν διδακτορική διατριβή στο πασίγνωστο τότε RSE (Rafina School of Economics and Political Science). Κατά τα άλλα, σε άλλο ρεπορτάζ του Κ. Μπογάτσου στην ίδια εφημερίδα, διαβάζουμε ότι ο Μαλιακός Κόλπος έχει μετατραπεί σε «νεκροταφείο ψαριών». Μέχρι τότε, όμως, ποιος ζει και ποιος πεθαίνει; Για τα σημερινή βρωμόψαρα θα χολοσκάσουμε σήμερα; Το μέλλον των βιονικών ανθρώπων μας ενδιαφέρει. Κάπως έτσι σκέφτεται ο Σουφλιάς και οι συν αυτώ.
Εργασία στα χρόνια της χολέρας
Μπαίνοντας στο αεροπλάνο πήρα την International Herald Tribune. To αεροσκάφος σφύζει από συνταξιούχους Γερμανούς και ελληνόπουλα όλων των προορισμών που επιστρέφουν στα πανεπιστήμια στα οποία σπουδάζουν, μιας και το Καθολικώς Διαμαρτυρόμενο Πάσχα έληξε για φέτος. Τα κεφάλια μέσα! Μόνο και μόνο ο τίτλος του άρθρου της τελευταίας τα λέει όλα: «Στη σημερινή αγορά εργασίας, δεν γίνεσαι καλύτερος όσο περνούν τα χρόνια˙ γίνεσαι γέρος». Σύμφωνοι, ρε παιδιά, αλλά όταν τα λέμε εμείς και τα καταγγέλλουμε όλα αυτά, είμαστε «παλιομοδίτες αριστεροί» .
Σωματική ανάγκη και μαγνητικές κάρτες
Μανιακοί με την «ασφάλεια» οι Βρετανοί έχουν γεμίσει κάθε γωνία με κάμερες και κάθε πόρτα με μηχανήματα αναγνώρισης μαγνητικών καρτών. Στη φοιτητική εστία όπου μένω πρέπει να ανοίξω με την κάρτα 3 (τρεις) διαδοχικές πόρτες σε απόσταση μικρότερη από 10 (δέκα) μέτρα. Επίσης, επειδή η πόρτα του δωματίου μου κλειδώνει αυτόματα πρέπει ανά πάσα στιγμή να έχω μαζί μου το κλειδί και όπως καταλαβαίνετε ακόμη και η … σωματική ανάγκη υπόκειται στη λογική της «ασφάλειας» καθώς είναι κοινόχρηστος ο σχετικός χώρος. Για να σου δώσουν πρόσβαση στο διαδίκτυο πρέπει να είσαι πολύ προχωρημένος τύπος μιας και ο κωδικός ασφαλείας για τους τεχνολογικά ένα βήμα πιο πίσω είναι ζήτημα πολύπλοκων εξισώσεων, παραγώγων και πολυωνύμων.
Από τον αφιλόξενο Άγιο Παντελεήμονα στους υπέροχους Άγιους Πάντες
Όλα αυτά, όμως, τα ξεχνάς όταν καταφέρεις να βγεις από τις τρεις μαγνητικές πόρτες. Σε αποζημιώνει το πράσινο, τα πανύψηλα δέντρα που παραβγαίνουν στα μεγαθήρια κτήρια των 10-15 ορόφων. Ανάμεσα σε πανέμορφα βικτωριανά μέγαρα και παλιά βιομηχανικά κτήρια ρέουν ποτάμια και φυτρώνει όχι μόνο το γρασίδι αλλά και αμυγδαλιές. Κατεβαίνοντας την Charles Street και στρίβοντας αριστερά στην κεντρική Oxford Road μπαίνεις στην περιοχή των πανεπιστημίων. Κατευθύνομαι στο κτήριο του Metropolitan Manchester University όπου θα διεξαχθεί το συνέδριο. Πολυεθνική, πολυφυλετική και πολυπολιτισμική η περιοχή, γεμάτη εστιατόρια 10-12 εθνικών κουζινών και κλασικές βρετανικές παμπ μας περιμένουν για αμέτρητους γύρους κόκκινης μπύρας και καυτερών εδεσμάτων. Μουσεία, γκαλερί, θέατρα και ταινιοθήκες αλλά και τα γραφεία της Φοιτητικής Ένωσης που διαθέτει χώρους διαλέξεων, προβολών και παραστάσεων φιλοξενούν σειρά παραστάσεων, εκθέσεων και αφιερωμάτων. Στο MMU το συνέδριό μας έχει παρέα τους συμμετέχοντες του συνεδρίου για την «Υπερβατική Φιλοσοφία». Το μέλλον σου προσφέρεται με το όμορφο πρόσωπό του και όχι με αυτό που βλέπουμε στη Μενάρδου, στον Άγιο Παντελεήμονα και στην Αγιά της Πάτρας. Κι εδώ υπάρχουν προβλήματα διακρίσεων και καχυποψίας αλλά οι Βρετανοί έχουν «χωνέψει» πια την παρουσία των «άλλων». Εξάλλου στην περιοχή πολιούχος δεν είναι ένας αλλά πολλοί, είναι οι Άγιοι Πάντες, όπως λέγεται το κεντρικό κτήριο του MMU.
Εγγράφηκα, λοιπόν στο συνέδριο, βοήθησα λίγο στη γραμματειακή υποστήριξη καθώς δεν υπήρχε τέτοιο κοντύλι στον προϋπολογισμό του συνεδρίου (έλλειψη που οφείλεται στις περικοπές των χρηματοδοτήσεων λόγω κρίσης ή γενικότερη εκπαιδευτική νεοφιλελεύθερη πολιτική;) και όλα επαφίονταν στον συνεδριακό πατριωτισμό των συμμετεχόντων (πανεπιστημιακών και ακτιβιστών). Αγόρασα μισοτιμής βιβλία, παλιά και νέα, από τον πάγκο που είχε στήσει κινηματικός βιβλιοπώλης της πόλης και μέχρι να πάει μία η ώρα για να αρχίσει το συνέδριο βγήκα βόλτα στην Oxford Road. Μπήκα για καφέ σε ένα μαγαζί απέναντι από το κτήριο του τοπικού BBC και παράγγειλα ένα τεράστιο καπουτσίνο με 2,1 λίρες που με την ισοτιμία της ημέρας σήμαινε …2,3 ευρώ. Άρα πολύ καλά πράξαμε το περασμένο Σάββατο και μποϋκοτάραμε τις ελληνικές καφετέριες που πουλάνε καφέ στην τιμή 4 και 5 ευρώ χωρίς να υπάρχει λόγος και έχουν και τους εργαζόμενους σε καθεστώς επισφαλούς απασχόλησης.
Θανάσης Τσακίρης
Filed under: Uncategorized | Leave a Comment
Tags: Επισσφαλής Εργασία, Κωνσταντίνα Κούνεβα, Κοινωνικά Κινήματα, Ρατσισμός, Manchester
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
… για ν’ ανοίξουμε τις πόρτες της σιωπής
Συναυλία αλληλεγγύης στην Κωνσταντίνα Κούνεβα, διοργανώνει η “Φεμινιστική Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στην Κωνσταντίνα Κούνεβα”, την Τετάρτη 29 Απριλίου 2009, στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας (ΑΙΘΟΥΣΑ ΜΕΛΙΝΑ ΜΕΡΚΟΥΡΗ), στις 8.30 μ.μ.
♦ Προσφέρθηκαν να τραγουδήσουν οι:
Νένα Βενετσάνου, Καλλιόπη Βέττα και Γιάννης Ιωάννου, Σαβίνα Γιαννάτου, Σωτηρία Λεονάρδου, Μάρθα Μαυροειδή, Λάμια Μπεντίουι, Δανάη Παναγιωτοπούλου, Νατάσσα Παπαδοπούλου – Τζαβέλα, Katrin the Thrill, “Rodina” – πολυφωνικό συγκρότημα γυναικών από τη Βουλγαρία.
♦ Μαρτυρίες γυναικών που δουλεύουν στο χώρο της καθαριότητας διαβάζει η Ιόλη Βρυχέα.
♦ Θα παρευρεθεί και θα μιλήσει εκπρόσωπος της Παναττικής Ένωσης Καθαριστριών και Οικιακού Προσωπικού (ΠΕΚΟΠ).
Τα έσοδα της συναυλίας θα κατατεθούν στον τραπεζικό λογαριασμό της Κωνσταντίνας Κούνεβα.
Μετά τη δολοφονική απόπειρα με βιτριόλι που έγινε το βράδυ της 22ας Δεκεμβρίου 2008 εναντίον της Κωνσταντίνας Κούνεβα, μαχητικής συνδικαλίστριας στο χώρο των καθαριστριών, άρχισε να γίνεται γνωστή η κατάσταση που κυριαρχεί στο χώρο της καθαριότητας και αφορά γυναίκες, στην πλειονότητά τους μετανάστριες: Απίστευτες παραβιάσεις της εργατικής νομοθεσίας με πλαστές ώρες εργασίας, απλήρωτες υπερωρίες, μειωμένα ένσημα, μαφιόζικες εργοδοτικές πρακτικές από τους εργολάβους που στην ουσία έχουν «αναλάβει» το χώρο της καθαριότητας, ψυχολογική και σεξουαλική βία, απόλυτη αδράνεια των ελεγκτικών μηχανισμών, ευθύνες κυβερνητικών παραγόντων, δημόσιων υπηρεσιών και συνδικαλιστικών ηγεσιών.
Η Κωνσταντίνα Κούνεβα κλήθηκε να πληρώσει το τίμημα για το κουράγιο της να μπει μπροστά και να διεκδικήσει αυτή, μια μετανάστρια, τα στοιχειώδη εργασιακά δικαιώματα για την ίδια και τις συναδέλφους της. Και τιμωρήθηκε μ’ αυτόν τον πρωτοφανή τρόπο που παραπέμπει σε έναν σκοτεινό κόσμο ασύλληπτης αγριότητας, οι άγραφοι νόμοι του οποίου επιβάλλουν τον κυριολεκτικό αφανισμό του προσώπου και το πνίξιμο της φωνής της γυναίκας που τόλμησε να απειθαρχήσει.
Η Φεμινιστική Πρωτοβουλία, η οποία δημιουργήθηκε αμέσως μετά την αποτρόπαιη επίθεση εναντίον της Κωνσταντίνας Κούνεβα, έχει λάβει μέρος στις κινητοποιήσεις που έχουν γίνει, έχει δημοσιεύσει κείμενα στον Τύπο, έχει συμμετάσχει σε σχετικές εκδηλώσεις. Πιστεύουμε πως το ελάχιστο χρέος μας προς τη θαυμαστή αυτή γυναίκα, που συνεχίζει να δίνει τη μάχη της στον Ευαγγελισμό, είναι να απαιτήσουμε να αποκαλυφθούν άμεσα και να τιμωρηθούν οι φυσικοί και ηθικοί αυτουργοί της δολοφονικής επίθεσης εναντίον της και, αλληλέγγυες με τις γυναίκες του σωματείου της, να κάνουμε ό,τι περνά από το χέρι μας για να δοθεί ένα τέλος στις απαράδεκτες συνθήκες που συνιστούν την εργασιακή τους καθημερινότητα.
Εισιτήρια προπωλούνται στο δισκοπωλείο “Vinyl Microstore”, Διδότου 34, Εξάρχεια
Τιμή εισιτηρίου: 12 €
Filed under: Uncategorized | Leave a Comment
Tags: Αλληλεγγύη, Κωνσταντίνα Κούνεβα, Συναυλία
Αναζήτηση
-
Βλέπετε το αρχείο του Feminin-Masculin.
